Altervedo’s Weblog

Web and tech

Αρχείο για Tips

Μη official fix για τα προβλήματα των SP3 σε υπολογιστές AMD

Στις 13 Μαΐου σας είχα ενημερώσει για το Jesper’s Blog, ως μια αξιόλογη πηγή στην οποία μπορείτε να ενημερωθείτε για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοχοι υπολογιστών σε platforms της AMD αν εγκαταστήσουν το service pack 3 των Windows XP. Από το ίδιο blog, εδώ και μερικές μέρες προέκυψε ένα ανεπίσημο fix για το πρόβλημα των συνεχών reboots που εκδηλώνονται μετά την εγκατάσταση του SP3.

Πρόσφατα και η HP εξέδωσε μια διόρθωση. Μπορείτε να την βρείτε πηγαίνοντας στην ιστοσελίδα της HP και αναζητώντας την patch:

XP SP3 σε υπολογιστές AMD

Ίσως φανεί χρήσιμο σε όσους αντιμετώπισαν ή αντιμετωπίζουν προβλήματα με το SP3 των Windows XP σε υπολογιστές με CPU της AMD.

Does your AMD-based computer boot after installing XP SP3?

Συμβουλές ασφάλειας…μέσα από το blog;

Γιατί μας τα λένε μέσα από τα blog; Γιατί δεν μας τα λένε πριν εγκαταστήσουμε ένα πρόγραμμά τους; Γιατί δεν μας τα επιβάλουν; Οκ, διάβασα το Best Practices for keeping your Windows Live ID safe στο official blog των Windows Vista. Αν αφήσουμε στην άκρη ότι μας λένε τα αυτονόητα, ωστόσο για κάποιους δεν είναι, οπότε το δέχομαι. Γιατί αλήθεια δεν μας επιβάλουν όλα αυτά που μας συμβουλεύουν…εγώ θα ήμουν πιο πολύ ικανοποιημένος αν κάθε μήνα το Live.com μου έλεγε…Mr ώρα να αλλάξεις password…αλλιώς κομμένες οι παρτίδες μας…χεχε. Γιατί πιστεύουν ότι ο μέσος χρήστης θα αλλάξει το password του συχνά, όσο και αν τον συμβουλέψουν; Γιατί νομίζουν ότι ο μέσος χρήστης χρησιμοποιεί όπως πρέπει και με την σοβαρότητα που αρμόζει στο θέμα, την κρυφή ερώτηση;

Ή πρέπει να βρούνε άλλους τρόπους να εξασφαλίσουν την ασφάλειά μας…κάτι πιο ασφαλές από ένα password ( οι περισσότεροι δε χρησιμοποιούν πάνω από 6-8 χαρακτήρες ) και μια κρυφή ερώτηση του τύπου…πώς λένε τον γάτο σου, ή πρέπει να μας επιβάλλουν νέες συμπεριφορές…αλλιώς δε νομίζω ότι θα μάθουμε…και ας συμβουλεύουν όσο θέλουν.

Aφού αποφασίζουν να μας συμβουλέψουν γιατί δεν το κάνουν σωστά. Γιατί δεν λένε στον απλό κόσμο, ότι δεν αρκεί να χρησιμοποιήσεις αριθμούς+γράμματα, μικρά+κεφαλαία, μη κοινές λέξεις και ονόματα…για να έχεις ένα ασφαλές password. Γιατί δεν μας λένε ότι για να είναι ασφαλές πρέπει να χαρακτηρίζεται από όλα τα παραπάνω + να είναι πολύπολύπολύπολύπολύ μακρύ, όπως αυτό BA74C10A2E4E2AA42BF2D6340849D8FE34E102280570DAFF00A2B774EB54691B για παράδειγμα. Γιατί δεν λένε πρώτα, ίσως, από όλα ότι αν θες ένα ασφαλές email δεν χρησιμοποιείς live, gmail και παρόμοια.

Και αφού έχουν τη διάθεση να δώσουν συμβουλές γιατί δεν το κάνουν απλά και όμορφα σε μια σελίδα που έχει μεγαλύτερη επισκεψιμότητα από το blog των Vista. Τι θα λέγατε για την κεντρική σελίδα του live ή της ίδια της Microsoft;

Δεν σας συμβουλεύω να μην χρησιμοπoιήσετε το Gmail ή να έχετε ένα password σαν το παραπάνω…αλλά τουλάχιστον ακολουθήστε κάποιες βασικές αρχές, όπως αυτές που αναφέρονται εδώ και εδώ. Και πάνω από όλα θυμηθείτε…όσο πιο μακρύ είναι τόσο καλύτερα…όταν δεν το θυμάται κανένας…ούτε εσείς…ούτε ο browser σας ή άλλο πρόγραμμα στο pc σας…ακόμα καλύτερα.

Προσωπικά…μπορεί να σας φανεί υπερβολικό…για να κρατήσω τα passwords χρόνων και χρόνων ( είναι αμέτρητα πιστέψτε με ) χρησιμοποιώ ένα always offline παλιό notebook με encrypted όλο τον σκληρό και backups σε encrypted flashάκι που έχω πάντα μαζί μου.

Φτάνει να σκεφτεί κανείς ότι για τις περισσότερες υπηρεσίες έπρεπε να φτάσει το 2007-2008 για να αντιληφθούν ότι πρέπει να μας λένε το στοιχειώδες…αν θέσαμε ισχυρό ή μη password κατά την εγγραφή μας…

Tip: Αν πρέπει να χρησιμοποιήσεις warez τότε τουλάχιστον…

Σήμερα, δημοσιεύω ένα tip, για αυτούς που για τους δικούς τους λόγους ( δεν με αφορά άλλωστε, o καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει) χρησιμοποιούν warez. Όποιος έχει κατεβάσει warez σίγουρα θα έχει διαπιστώσει ότι τα περισσότερα προγράμματα έρχονται με κάποιο keygen ή patch, που σας δίνουν ένα κλειδί ή μετατρέπουν το πρόγραμμα αντίστοιχα, ώστε να το χρησιμοποιήσετε χωρίς να λήξει ή περιορισμούς των trial versions. Αλλά ποιός εμπιστεύεται τα προγράμματα αυτά; Επιπλέον τις περισσότερες φορές κάποιο antivirus θα βρει στο εσωτερικό των keygens και patches κάποιο virus ή trojan. Σας συμβουλεύω τη χρήση υπηρεσιών όπως το VirusTotal ή το VirSCAN για ανίχνευση με πολλά antivirus ταυτόχρονα.

Παρένθεση: πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν ότι η εύρεση κάποιου malware, ιού ή trojan στο εσωτερικό των keygens και patches είναι φυσικό αποτέλεσμα της φύσης των προγραμμάτων αυτών. Δηλαδή η λειτουργία που πρέπει να επιτελέσουν απαιτεί μεθόδους προγραμματισμού και κώδικα, που συνήθως τα περισσότερα antivirus αντιλαμβάνονται ως malware. Οι πιο καχύποπτοι υποστηρίζουν τη θεωρία της global conspiracy…δηλαδή εταιρείες antivirus και software companies, για την καταπολέμηση της πειρατίας χρησιμοποιούν τη μέθοδο της διάδοσης φόβου. Έτσι, υποστηρίζουν, ότι τα antiviruses επίτηδες αναγνωρίζουν ιούς μέσα στα keygens ώστε ο χρήστης να αποφέυγει τη χρήση τους και συνεπώς την παράνομη χρήση του προγράμματος.

Όλα αυτά είναι πάνω κάτω θεωρίες, που μπορείς να τις πιστέψεις ή όχι. Ποτέ όμως δε θα είσαι σίγουρος. Έτσι αν έστω και ένα antivirus σου βρει έναν ιό μέσα σε κάποιο keygen ή patch, φοβάσαι έτσι κι αλλιώς. Φοβάσαι ακόμη περισσότερο όταν αντιλαμβάνεσαι ότι δεν έχεις τις τεχνικές γνώσεις για να διαπιστώσεις από μόνος σου αν όντως πρόκειται για ιό, διαδικασία εξάλλου πραγματικά δύσκολη ακόμη και για αυτούς που ξέρουν. Στην ουσία ο απλός χρήστης βρίσκεται μόνος του μπροστά σε μια απόφαση που μπορεί να καταλήξει οδυνηρή. Να χρησιμοποιήσει ένα πρόγραμμα του οποίου το keygen ή patch φαίνεται να έχει κάποιον ιό, δίνοντας βάση στις θεωρίες που ανέφερα στην παρένθεσή μου πιο πάνω, ή να μην το χρησιμοποιήσει αφαιρώντας του έτσι τη δυνατότητα να γευτεί κάποιες πιθανόν σημαντικές λειτουργίες του προγράμματος. Τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν;

Όποιος ενδιαφέρεται για την ασφάλεια του υπολογιστή του και των δεδομένων του, πριν πάρει το ρίσκο να χρησιμοποιήσει κάποιο keygen ή patch που φαίνεται, τουλάχιστον από κάποιο antivirus, ότι είναι μολυσμένο, πρέπει να κολουθήσει τα ακόλουθα βήματα:

  • Αναζητήστε μια free ή open source εναλλακτική λύση. Αν υπάρχει προτιμήστε τη, ακόμα και αν δεν σας παρέχει όλες τις λειτουργίες που θα σας προσέφερε το πειρατικό πρόγραμμα. Θυμηθείτε ότι πολλές φορές η χρήση 2 ή παραπάνω free ή open source προγραμμάτων μπορεί να αντικαταστήσει πλήρως κάποιο πειρατικό πρόγραμμα. Αν βρείτε free εναλλακτική λύση, όλα οκ. Αν όχι και θεωρείτε ότι χρειάζεστε απαραίτητα το πειρατικό πρόγραμμα συνεχίστε παρακάτω.
  • Οκ, το αποφασίσατε και κατεβάσατε το πειρατικό σας software. Μην το τρέξετε. Πιθανότατα το κατεβάσατε συμπιεσμένο. Αποσυμπιέστε το αρχείο. Χρησιμοποιήστε μια υπηρεσία όπως το VirusTotal και VirSCAN για να δείτε τι σας λένε άλλα antiviruses για το keygen ή patch που βρήκατε μέσα στο συμπιεσμένο αρχείο.
    • Αν δείτε ότι κανένα antivirus δεν αναφέρει εύρεση κάποιου ιού και φυσικά ούτε το antivirus που έχετε εγκατεστημένο στο pc σας, τότε το μπορείτε να νοιώσετε πιο άνετα. Ωστόσο σας συμβουλέυω να μην χρησιμοποιήσετε ακόμα το πρόγραμμα. Κάνετε υπομονή κάποιες μέρες. Δώστε χρόνο στις εταιρείες antivirus να ανακαλύψουν (ίσως το κάνουν) τον ιό που τώρα δε βρίσκουν στο αρχείο σας. Αν και μετά από κάποιες μέρες κανένα antivirus δε βρίσκει κάποιον ιό, τότε μπορείτε να νοιώσετε ακόμα πιο άνετα. Πάλι, όμως πριν χρησιμοποιήσετε το πρόγραμμα και το keygen του, θυμηθείτε ότι υπάρχει ένας γενικός κανόνας: μην χρησιμοποιείς software που προέρχεται από μη εμπιστεύσιμες πηγές. Απο εκεί και πέρα η ευθύνη είναι πάντα δικιά σας. Σας προτείνω ακόμα και αν δε βρέθηκε ιός στο keygen σας να ακολουθήσετε έτσι και αλλιώς τα παρακάτω βήματα.
    • Αν το antivirus σας ή το VirusTotal/VirSCAN βρίσκει ιό/ιούς τότε πιθανότατα το αρχείο είναι μολυσμένο. Όσο πιο πολλά antivirus σας αναφέρονται από το VirusTotal/VirSCAN ότι βρήκαν κάποιον ιό, τόσο πιο πιθανό είναι το αρχείο να είναι πραγματικά μολυσμένο. Εδώ μπαίνει σε εφαρμογή το σχέδιό μας. Τονίζω ότι βρίσκει εφαρμογή στα keygens μόνο και όχι στα patches ή και cracks.
  • Ο σκοπός μας είναι να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον σίγουρο ώστε να χρησιμοποιήσουμε το keygen για να πάρουμε το απαραίτητο κλειδί, χωρίς τις συνέπειες μιας πιθανής μόλυνσης. Για αυτόν το σκοπό θα χρησιμοποιήσουμε το VirtualBox, software που θα μας δώσει τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε μια virtual machine. Αφού εγκαταστήσετε στο virtual pc (virtual machine) τα windows, firewall και ένα antivirus, κατά προτίμηση διαφορετικό από αυτό που έχετε στο πραγματικό pc σας, (εννοείτε ότι αυτό δε θα το κάνετε κάθε φορά, μια φορά μόνο και από εκεί και πέρα θα έχετε το δικό σας εργαστήρι για ασφαλή χρήση των keygens). Οκ, όταν έχετε έτοιμο το virtual pc σας και έχετε μεταφέρει τα keygens που θέλετε να χρησιμοποιήσετε για να πάρετε τα κλειδιά σας, “τραβήξτε” ένα snapshot του virtual pc σας. Έτσι στη συνέχεια θα μπορέσετε να επαναφέρετε το virtual pc σας στην αρχική του κατάσταση. Κλείστε τη σύνδεση δικτύου του virtual pc και στο firewall σας επιλέξτε την επιλογή που μπλοκάρει όλες τις δραστηριότητες δικτύου - τα περισσότερα firewalls έχουν τέτοια επιλογή -.
  • Τώρα μπορείτε να τρέξετε τα keygens σας. Σημειώστε σε χαρτί τα κλειδιά σας. Τώρα επαναφέρετε το virtual pc σας στην πριν το τρέξιμο των keygens κατάσταση με τη χρήση του snapshot που κάνατε νωρίτερα. Κλείστε το virtual pc.
  • Στο real pc σας τώρα χρησιμοποιήστε τα κλειδιά για την registration των προγραμμάτων .

Πράγματα που πρέπει να θυμάστε:

  • Κάνετε installation τα προγράμματα χρησιμοποιώντας όχι τα αρχεία setup που κατεβάζετε από warez sites αλλά κατεβάζοντας ξανά το αρχείο εγκατάστασης από την επίσημη ιστοσελίδα του δημιουργού του software.
  • O τρόπος αυτός προστασίας που σας αναφέρω σε αυτό το post μου ισχύει μόνο για τα απλά keygens. Δηλαδή αυτά που παράγουν κλειδιά που με copy & paste σας κάνουν register κάποιο πρόγραμμα. Δεν ισχύει για keygens που γράφουν τα κλειδιά στο registry.
  • Επίσης δεν ισχύει για patches και cracks, καθώς οι μέθοδοι αυτές αλλάζουν τα αρχεία των προγραμμάτων προς σπάσιμο. Συνεπώς μπορεί στο εσωτερικό των προγραμμάτων να εισάγουν “κακό” κώδικα που ο απλός χρήστης είναι αδύνατο να διαπιστώσει. Η μόνη λύση στην περίπτωση αυτή είναι να δείτε στο virtual pc αν μετά το patch ή crack, το σπασμένο πρόγραμμα κάνει περίεργες συνδέσεις στο internet. Απαιτείται μεγάλη προσοχή και άψογη γνώση του firewall σας, ώστε να εντοπίσετε περίεργες συνδέσεις και να τις περιορίσετε.

Η μέθοδος που σας περιέγραψα, βολεύει αν η χρήση ενός απλού keygen είναι ο στόχος σας. Διαφορετικά πρέπει να κινηθείτε διαφορετικά. Δεν παρέχω τις πληροφορίες αυτές με σκοπό την προώθηση του warez, αλλά για την μεγαλύτερη ασφάλεια των μηχανημάτων των χρηστών. Επίσης αν ακολουθώντας τη μέθοδό μου, το virtual ή το πραγματικό σας pc μολυνθεί, παραμένει δικιά σας ευθύνη και αποτέλεσμα δικών σας πράξεων.

Το KDE στην OpenSuse 10.3 δεν ζητάει login

Τιπ. Για κάποιο λόγο, διότι επιλέξατε κάτι στις ρυθμίσεις χωρίς να το καταλάβετε ή επειδή το KDE από μόνο του αποφάσισε έτσι, μπορεί κάνοντας ένα reboot ή ανοίγοντας το pc να διαπιστώσετε ότι δεν εμφανίστηκε η κλασσική οθόνη που σας ζητά username και password. Περίεργο…συνέβηκε κάτι; Υπάρχει πρόβλημα με την ασφάλεια;

Μην αγχώνεστε, κατά πάσα πιθανότητα αυτο-ενεργοποιήθηκε ή ενεργοποιήσατε άθελά σας το auto-login. Τώρα, πώς το ξεφορτωνόμαστε; Στην OpenSuse 10.3, πατάτε τη σαύρα κάτω αριστερά -> Computer -> Administrator Settings -> Security and Users -> User Management. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να βλέπετε ένα νέο παράθυρο που θα παρουσιάζει τη λίστα από τους χρήστες του μηχανήματός σας…οκ…πιθανότατα μόνο εσάς…

Στο κάτω μέρος του παράθυρου αυτού, θα δείτε Expert Options σαν ένα drop-down μενού. Πατήστε και επιλέξτε Login Settings. Τώρα σας εμφανίζετε ένα παραθυράκι στο οποίο μπορείτε να απενεργοποιήσετε το αυτόματο login.

That’s all.